GEDACHTEN

Wadend door

het zilte water,

zuigt het slib

mij ten onder,

dwingt mij

tot keuzes:

maak water,

of maak land 

En dus

sla ik palen,

bind ik takken,

creëer houvast 

Water wijkt,

slib groeit aan,

sterk en zacht 

Bodem wil ik 

Grond

onder mijn voeten

kies ik 

’k Heb je lief zoals jij bent

hemelhoog ’t is ongekend,

’k zeg het zachtjes in je oor

’k Draag je, geef je heel mijn hart

’k Ben er elke nieuwe dag,

wat ook komt we gaan ervoor

’k Heb je lief zoals jij bent

hemelhoog ’t is ongekend

Wanneer je blijft,

als je moet gaan,

lief ’k zal altijd naast je staan

In je hart brandt een kaars,

wakker aan haar licht

Zie hoe duister vervaagt,

zo komt liefde in zicht

Voel hoe je borstkas verzacht,

hoe daarin ruimte verschijnt,

zachtwarme ruimte

waarin alles mag zijn

Zie hoe het licht

in je binnenste schijnt

Hoe daarin vloeiende

zachtheid mag zijn

Voel diep van binnen

dat zachtheid

mag zijn